تنبور صائب

در دوره شاه فضل (یکی از بزرگان و عرفای آئین یارسان) هفت تن از بزرگان می زیستن، شاه فضل ولی دون (سلطان صحاک)، بّره دون (بابایادگار)، عینه ھمان انالحق منصور (رمزبار)، منصور حلاج دون (پیربنیامین)، ذکریا دون (پیرموسی)، ترکه دون (مصطفی) و نسیمه یا نسیمی دون (داود) می باشند که جم ھفت تنی را تشکیل داده اند.شاه فضل که پیر و مرشد جم به حساب میآمد بره ای داشت که هر گاه نیاز بود سر آن را می برید و غذا تهیه می کرد و هرگاه امر می کرد دوباره بره زنده می شد و به یاران گفتند: اگر شما این کار را انجام بدهید بره زنده نمی گردد.روزی شاه فضل خود را از دید یاران پنهان کرد. در آن وقت چون یاران گرسنه ماندند بره را سر بریدند و گفتند پس از آنکه گوشت آن را خوردیم دوباره فرمان میدهیم تا زنده گردد، اما هر چه فرمان دادند...

ادامه مطلب